خبرگزاري دانشجويان ايران سرويس: نگاهي به وبلاگها امروز
از سالها پيش تاکنون يکي از مهمترين دغدغههاي کتابداران و دانشجويان کتابداري، اسم اين رشته بوده و همواره تغيير نام اين رشته جزء مهمترين خواستههاي آنان بوده است. اما آيا تغيير اسم رشته به تنهايي ميتواند گرهگشاي بسياري از مسائل و مشکلات کتابداري ايران باشد؟ آيا با تغيير نام رشته، کتابداران جايگاه خود را در جامعه باز خواهند يافت؟ آيا تغيير نام رشته ميتواند موانع قانوني را که بر سر راه پذيرش کتابداران در جامعه وجود دارد از ميان بردارد؟ آيا تغيير اسم رشته ميتواند حلال مشکل بحران هويت در کتابداران باشد؟ به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگهاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، فاطمه ملک آباديزاده در وبلاگ "دنياي اطلاعات کتابداري" به نشاني http://malekabadi.blogfa.com نوشته است: شايد نخستين گام در ورود هر حرفه به جامعه و مورد قبول واقع شدن درآن جامعه، ميزان شناخت اعضاء جامعه از ميزان اهميت و مفيد بودن آن حرفه است. شناخت درست و صحيح جامعه، از حرفه کتابداري و اهداف و خدمات آن، همچنين آگاهي از اهميت اين حرفه به عنوان ابزاري براي نيل به پيشرفت و توسعه و رشد و ارتقاء افراد آن جامعه، بدون شک نقش مهمي در ايجاد انگيزه در کتابداران خواهد داشت. مسلما در جامعهاي که کتاب و کتابخواني هنوز جايگاه واقعي خود را پيدا نکرده است نميتوان انتظار داشت که مردمش نسبت به خدمات حرفه کتابداري از سطح اطلاع کافي برخوردار باشند. و بالطبع يکي از مهمترين آثار اين بي توجهي ايجاد نگرش منفي در کتابداران به دليل احساس مفيد نبودن خواهد بود و نهايتا کتابداران نيز انگيزه خود را از فعاليت در اين حرفه از دست خواهند داد. به روشني در مييابيم که ميان اين دو عامل ارتباط بسيار تنگاتنگي وجود دارد و تا جامعه ارزش و اهميت کتاب و کتابخواني را درنيابد نميتوان ازکتابداران انتظار داشت تا نسبت به حرفه خود نگرش مثبتي داشته و از خدماتي که مي توانند به جامعه ارائه دهند احساس رضايت کنند. در واقع جامعه مي تواند نقش محوري در ايجاد هويت در کتابداران ايفا کند. حال سوال اين است که راه حل چيست ؟ براي حل اين مساله نه تنها يک راه بلکه بايد چندين راه حل را در پيش گرفت تا در دراز مدت شاهد نتايج مثبت آن در جامعه بود. ناگفته نماند که در اين حوزه کارشناسان خوبي هم در سطح کشور وجود دارند و لازم است تا هم از تجربيات و هم از دانششان در حل اين مساله کمک گرفت. از جمله راهکارهاي پيشنهادي ميتواند همان تبليغات و اطلاع رساني درباره خدمات حرفه کتابداري و اهميت کتابخانه ها باشد و اين کار نيز بايد به طرق مختلف صورت گيرد تا موثر واقع شود. همچنين بايد با انتقاد از عملکرد دولت در عرصه نشر و توزيع کتب، همچنين ايجاد کتابخانه هاي عمومي و ساير کتابخانه ها در سطح کشور، آنان را نسبت به اهميت اين مساله آگاه نمود که تنها با تکريم يک هفته در سال به نام هفته کتاب دردي از معذل نبود عادت مطالعه در جامعه دوا نخواهد شد.